aü sözlük yazarlarının kaleminden

kraliçe
Sözlük içi bir etkinliktir...
Sevgili aü sözlük yazarları, sözlükte hikayeyi tamamlama etkinliği başlatılmıştır. Bu etkinlikte; katılım sağlamak isteyen yazar, bir üstteki yazarın kaldığı yerden hikayeye devam edecek.
Oluşturulan bu hikayenin bitiminde, hikaye basılıp kitap haline getirilerek. katılım sağlayan her yazarın nicki basılan kitapta bulunacak,sözlüğümüzden bir anı olarak yazarlarımıza dağıtılacaktır.
Başlığı açtığıma göre hikayeye başlayabilirim.

Edit:hikayenin akışını bozan ya da hikayeyi sabote etmek amaçlı girilen entryler silinecektir.


Uyku ile uyanıklık arasında sıkışıp kalmıştı.
Etraftaki her şeyi bütün duyu organlarıyla hissetse de tepki veremeyecek kadar halsizdi. İstemeyerekte olsa gözlerini araladı.
"Güneş ışıklarını daha açmamıştı."
Dışardan gelen uğultu ve çığlıklar onu birden yatağından kalkmaya zorladı.
Yatağının sol tarafındaki pencereye yaklaştı.
Perdeyi hafifçe araladığında gördüğü manzara karşısında korkuya kapıldı.
Kalbinin atışına vücudunun titremesi eşlik ediyordu.
bostorgay
Dışarıda alacakaranlıkta görebildikleri, uzak sayılabilecek geçmişten bir şeyler hatırlatmıştı.
Yan odadan gelen sesle daha da irkildi. Hafta sonu olduğu halde ev arkadaşının evde olduğunu unutmuştu. Tiz sesini nerde olsa tanırdı. Yalnız olmadığını düşünerek az da olsa rahatladı. Mutfağa doğru yöneldi.
grey warden
Mutfakta ocağın üzerinde kaynayan suyun çıkardığı ince sesi ev arkadaşının sesi zannetmiş olduğunu farketti. Korkusu daha da arttı. Yan odadan gelen ses neydi? Kulaklarının uğuldadığını farketti. Bütün kanı başına hücum etmişti sanki. Başı dönmeye başlamıştı. Mutfak tezgahına tutundu. Etrafına bakındı. Eline geçirdiği ilk şeyi alarak odaya doğru gitmeye niyetlendi. Tam hareketlenmişken, aklına bir şey gelmiş gibi bir anda durdu.
kraliçe
Sessiz ve sakin hareket etmesi gerektiğini düşündü ezgi. Ne kadar korksa da sesin geldiği kaynağı bulması gerektiğini biliyordu.
Bembeyaz ve ince eliyle tuttuğu bıçağı daha sıkı kavradı. Nefes alıp verişi yüzüne doğru dağılan sarı saçlarını yüzünden itiyordu. Çıplak ayaklarıyla dikkatli ve sessiz adımlarla yan odaya yürümeye başladı.
diliyok
Yan odanın kapısının önüne geldiğinde kalbinin hızlı bir şekilde attığını fark etti. Giderek korkuyordu. Aklından saniyeler içinde bir sürü kötü düşünceler geçiyordu. Tam kapıyı açacakken ev arkadaşının horultu sesi geldi ve durdu. Sesin salondan gelebileceğini fark etti ve yavaşça salona doğru yöneldi. İçinden dua ederek salona doğru yaklaşıyordu ki yeni bir tıkırtı sesi duydu.
bostorgay
Hangi sese yöneleceğini kestirmeye çalışırken dışarıdaki gürültünün iyice yükselmesiyle bulunduğu odanın penceresine yöneldi. Ancak Dışarıdan gelen silah sesiyle yeniden panikledi. Akabinde muhtemelen silah sesine uyanan ev arkadaşı hande'nin "neler oluyor ezgi nedir bu gürültüler" sorusuyla telaşla, arkadaşının odasında buldu kendini.
kraliçe
+şişşştt sanırım evin içinde biri var, sakın sesini çıkarma.

Bu uyarıyla birlikte uyku sersemi olan hande'de korkuya kapıldı. Ezgi ani bir hareketle odanın kapısını kilitledi. Kapıdan uzaklaşmaya fırsat kalmadan birinin sesini duydu.
+ezgi kapıyı aç
Ezgi sesin sahibini tanımıştı ve bu onu daha çok korkuttu.
grey warden
Olabilir miydi böyle bir şey? Çok saçma değil miydi bu? Yanlış mı duymuştu? Yoksa zihni ona bir oyun mu oynuyordu? Kafası karışmıştı. Yıllar öncesinden gelen bu ses onu bir girdabın içine sürüklüyordu. Mümkün müydü böyle bir şey? Hande'nin yüzüne baktı. Bembeyaz kesilmiş bir yüzle karşılaşacağını biliyordu ama yine de korkmuştu. Şimdi daha da emindi duyduğu sesin zihninin bir ürünü olmadığına. Korkuyla fısıldadı ezgi; "baba?". Kızların korkusu yersiz değildi çünkü ezgi'nin babası 10 yıl önce ölmüştü...
hitlersjewishdaughter
"Ezgi, bana yardım etmen lazım kızım."dedi kapının ardındaki ve bir an duraksadı. "Açar mısın, lütfen?" Ezgi, bir hande'ye bir kapıya baktı.
O an gök gürlemiş, oda kısa bir süreliğine aydınlanmıştı. Yavaş adımlarla kapıya ilerledi. Bir an duraksasa da kapı kolunu çevirip, hızlı bir hamleyle hande'nin yanına geri çekildi. Kapı sert olmayan bir hareketle itildi. Kızların karşısındaki adam gerçekten de ezgi'nin babasıydı. On yıl önceki halinin aynısıydı. Adam hafifçe gülümseyerek "teşekkür ederim, lütfen korkmayın." dedi ve içeriye adımını attı.
bostorgay
Ne ezgi, ne de hande tek kelime edebiliyorlardı. Zaman durmuş gibiydi. Sessizlikte zamanın durduğunu duymuştu bir yerlerden sanki onu test ediyorlardı.
Titrek bir sesle "Ama baba..." diye başlayan cümlesini tamamlayamadan hande'nin yatağına bıraktı kendini.
Hande ürkek bir şekilde bir arkadaşına, bir babasına baktı...
kraliçe
Ne tepki vermesi gerektiğini kestiremiyordu.
Oysaki her fırsatta babasını ne kadar özlediğini dile getirir, keşke hayatta olsa diye iç geçirirdi.
Şimdi karşısında kanlı canlı duran babasına sarılamamıştı bile.
Yaşananların gerçek olup olmadığından bile emin değilken sarılmak nasıl aklına gelebilirdi ki?
hitlersjewishdaughter
"Biliyorum, bu saatte beni beklemiyordunuz. Hoş olmadı bu hareketim. Özür dilerim. Ama neden bu kadar ürktüğünüzü anlamadım benden." Ezgi gözleri dolu şekilde babasına bakıyordu.
"Siz ölmüştünüz çünkü." dedi hande sesi titreyerek.
Adam samimi bir şekilde güldü.
"Hadi oradan canım." Kızlar birbirlerine baktılar.
"Bu saatte gelmemin sebebi kalacak bir yerimin olmaması kızlar. Evimizi sattıktan sonra kısa süreliğine bir daireyi kiralamıştım ama sahibiyle tartıştım az önce. İkinci günden postalandım anlayacağınız." Yine güldü. Kızların gülmediğini görünce ciddileşti.
"Baba, sen neden bahsediyorsun?" Diye hayretle sordu ezgi.



kraliçe
Bu sorunun karşısında serdar ifadesiz bir şekilde ezginin yüzüne baktı.
Oda o kadar sessizdi ki hande ve ezgi'nin hızlanan nefesleri rahatlıkla duyuluyordu.
Karşısındaki adamın yüzene bakarken ezgi'nin gözünün önüne babasının Elazığ'da maden ocağından çıkarılan cansız bedeni geldi.
Oysaki daha 12 yaşında babasının cansız bedenine kendi elleriyle dokunmuştu.
Şimdi hangisine inanmalıydı?
kraliçe
Hangisine inanmalıydı?
Son yarım saattir kendisine sorduğu tek soru bu oldu.
Yaşadığı anın geçmişle tutarsızlığı aklındaki anıları tarumar ediyordu.
Cevap?
İstediği tek şey aklındakilerin cevaplanmasıydı. İlk etapta yaşadığı şaşkınlık ve korku yerini hesap sorma cüretine bıraktı.
Babasına bir hışımla yaklaşıp omuzlarından tutarak onu sarsmaya yeltendi.
Bir anda eli boşlukta gibi oldu. Dokunamadı babasına, ellerinin uzandığı somut bir varlık değil gibiydi.
İkna olmak istercesine, defalarca babasına temas edebilmek ümidiyle dokunmayı denedi.
bostorgay
Boşluğa dokundukça yorulan ellerini çaresizce indirerek hande'ye doğru döndü. "Hande sen de gördün değil mi? az önce babam buradaydı" hande'nin bomboş bakışlarla kendisini süzmesine anlam veremedi. Ortalık az öncenin aksine derin bir sessizliğe gömülmüştü. Yanına doğru yürüdü on yıllık arkadaşının. Sarılıp ağlamak istiyordu. Sarılmak için hamle yaptı fakat geri geri gittiği için tekrar yaklaştı. geri adım atmaya devam etti hande. "Neden kaçıyorsun? ne oldu?" diye sordu sessizce. Duvara çarpan burnunun acısına aldırmadan sağına, soluna ve arkasına baktı. "Kaç hande kaç; sen de kaç benden." diye inledi.
Dışarısı aklına geldi birden; az önceki o kalabalık ve uğultu. Pencereye seğirtti. Ne bir, ses ne de bir kimse vardı. Nereye gitmişti herkes bir anda...
kraliçe
Gözlerini açtığında kendini sonuna kadar açık pencerenin önünde, yerde yatarken buldu.
Güneş çoktan etrafı aydınlatmıştı.
Yerinden kalkmaya çalışırken bacaklarının ne kadar yorgun olduğunu hissetti.
Saatin öğlen olduğunu görünce mutfağa yönelip kahvaltı hazırlamaya başladı.
Hazırladığı tostu ve çayı alarak salondaki koltuğa oturdu.
İlk lokmasını ısırdığı esnada gözleri sanki güneşin de işaretiyle karşısındaki çerçeveye kilitlendi.
Çerçevedeki fotoğraf ailesine aitti. Güneş sanki "onları hiç unutma" der gibi fotoğrafı göz kamaştırıcı hale getirmişti.
Sonra ezgi'nin ağzından derin bir kahkaha ile şu cümleler döküldü;
ilahi sarı saçaklı güneş, sen ışığınla aydınlatmasan ben ailemi unutur muyum sandın? Unutmam, ailemi hiç unutmamamın payını kendine çıkarma. Ayrıca; senin hiç baban öldü mü?

neden bekliyorsun?


aü sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol